Nog een dagje aan de vakantie vast gebreid. Mooie dag. Iets koeler gelukkig. Gewoon huishouden gedaan en Aleid is de laatste puntjes op de i van het nieuwe hek gaan zetten. Later ging ik even liggen. Zo moe. Hij was intussen naar de winkel geweest. Bracht tuinlichtjes mee. Vijf losse lampjes op zonne-energie en een slinger van die gekleurde bolletjes. Vanavond, als het donker is, kunnen we dan de van de zitkamer de tuin inkijken. Vanmorgen heb ik de meeste van mijn beeldjes, die ik in hout gemaakt heb, in de tuin gezet. Nee, gisterenavond al een paar in de achtertuin, die dicht is. De voortuin is open. Maar als men het zou stelen, daar kan ik mee leven. Het zijn de mindere beeldjes, maar wel leuk. Drie van berkenhout. En twee van eikenhout. 

Die staan onder de vlinderstruiken opgesteld. Naast Hoe Lang, onze Chinese tuinbewaarder. De vlinderstruiken zaten vandaag weer vol Distelvlinders. Zo mooi. Ik voel me zeer gezegend, al zou ik niet weten wat dat betekent. Of iets van boven je iets gunt. Wat natuurlijk onzin is. Maar ik geloof, zoals de meeste mensen, graag in sprookjes.

Een enkel Hooibeestje, paar wespen of nep wespen, zweefvliegen. Zowaar een Witje ging even zitten. Wat een eer!

Straks de lichtjes aan en even in de tuin zitten. Dat deden we niet vaak. Iemand belde van het FNV, over het op handen zijnde pensioen. 

Op de achtergrond stond deze vakantie ook in het teken van het pensioen. Zo begonnen we, met een bezoek in Zwolle aan de mevrouw van het PME. Zo eindigen we de vakantie met dit telefoontje. 

Vanmorgen was het rijexamen van onze dochter. Helaas is het niet gelukt. Nog een paar lessen, zei de instructeur. Ze kan het echt wel, maar mist het zelfvertrouwen, te onzeker. Nou ja. Volgende keer beter!

Het is de bedoeling dat de beeldjes langzaam maar zeker in de tuin vergaan. Terug naar de natuur. Ze hebben jarenlang binnen gestaan. Ik kan ze later niet meenemen naar een bejaardenhuis of ooit m'n graf in.

De mooiste staan nog binnen. Nu weer eens beneden, zodat iedereen ze kan zien.

Misschien niet geweldig maar toch mooi. Die heb ik hier niet op de foto's staan. Dat komt de volgende keer wel weer. Later!

Het beeldje met het hart, staat op de plek waar onze hondjes, Shakira en Hakim, begraven zijn. 

Zeemeermin in de tuin met heide. Beetje vreemd haha. Ze kijkt wie er allemaal langs loopt.

Ik hoorde ineens een stevig getik in de tuin. De koolmees was aan het worstelen met een zonnebloem pitje. Normaliter gingen ze ermee de boom in, letterlijk. Maar helaas is de Lijsterbes ter ziele. Dus nu zoekt de mees allerlei alternatieven voor zijn pitjes probleem.

Het leven van een vogeltje kent ook veel hindernissen. En toen ik 's avonds nog even met het gietertje rondging hoorde ik de mussen in de Spar in onze tuin. De enige boom in de straat. (Eigenlijk hebben wij de enige tuin aan de straatkant met de vlinderstruiken en rozen die de hele straat opfleuren.) Ik hoorde de mussenvleugels boven mijn hoofd en zag de vogeltjes in tussen de sparrentakken elkaar achterna zitten. Dan is het leven toch prachtig!