De vuurwants (Pyrrhocoris apterus) is een insect uit de onderorde wantsen (Heteroptera) en de familie vuurwantsen (Pyrrhocoridae).

De vuurwants is een bontgekleurde soort die een overwegend helder rode kleur heeft met een karakteristiek patroon van zwarte lichaamsdelen en vlekken en hieraan is te herkennen. De wants komt in grote delen van Europa voor en is ook in België en Nederland te vinden. De wants is voornamelijk een planteneter die soms dode of levende insecten eet. De wants kan niet vliegen en is soms massaal aan te treffen bij lindebomen en andere favoriete voedselbronnen, vaak in bewoond gebied. Hij kan, in het nauw gedreven, steken en een onaangename geur verspreiden.[bron?]

Omdat de wants algemeen voorkomt en eenvoudig in een laboratorium in leven is te houden, zijn er verschillende studies naar gedaan, zoals onderzoek naar de lange duur van de paring, de ontwikkeling van de vleugels en de tolerantie voor vorst.

Een lindenlaan vol met vuurwantsen. Het was mij nog nooit eerder opgevallen, en gelukkig maar dat we vaak nogal beperkt rondkijken, want zo is er altijd weer iets te ontdekken op mijn vrij kleine gebied. De Linden zijn hun favoriete bomen. De vuurwants zelf zag ik op een foto van iemand op facebook voor het eerst een paar jaar geleden. Terwijl ze toch zo opvallend zijn. Schreeuwend opvallend. Maar ja. 

Korstmossen zijn schimmels met een specifieke voedingsfysiologie: mutualistische symbiose. Ze zijn het schoolvoorbeeld van (mutualistische) symbiose: ze zijn het resultaat van de innige samenleving van twee verschillende typen van organismen: een schimmel (de "mycobiont") en een groenwier en/of een blauwalg (de "fycobiont"). Vaak zijn deze zo sterk met elkaar verbonden dat ze buiten het samenwerkingsverband geen overlevingsmogelijkheid bezitten, maar voor veel groenwieren lijkt het aannemelijk dat ze ook zelfstandig kunnen overleven.