Covid-19, vervolg, Dag Van Nationaal Gebed

 

Vandaag, woensdag 18 maart.

Er waren zowaar mensen in de wereld die nog amper van corona hadden gehoord. Dat er een pandemie gaande was en zij midden in een uitbraak gebied zijn gevestigd wisten ze helemaal niet, in het Duitse Big Brother huis. Lijkt mij dat er geen kip meer naar kijkt. Maar wie weet is het zeer heilzaam om naar een groep mensen te staren die onwetend zijn van deze horror die zichtbaar onzichtbaar rondwaart in de wereld. Wie weet is het geweldig om nog knuffelende mensen te bekijken. Wie weet is dat goed voor onze aanmaak van endorfine of zo. Gelukshormonen zijn een schaars goed in deze barre tijden.

Nu is dat wellicht verpest. Ze kregen een klap die nog best zal nadreunen.

 

Hey jongens, moet je luisteren: om dit huis heen staat de wereld in brand. Mensen vallen bij bosjes. Je ouders, geliefden, kinderen, vrienden kunnen morgen ziek worden en doodgaan. Ze hebben jullie nodig aan hun zijde, maar dat is niet boeiend. Jullie zijn van veel meer nut in dit huis. Want als iedereen overmorgen overleden is, kunnen jullie een nieuw ras kweken. Big Brother ras. Niet te snel naar buiten gaan. De laatst overlevende buiten, zal de sleutel onder de deur door schuiven. Oké, en door!

Ze moesten hen wel inlichten omdat de publieke opinie het zeer onethisch vindt dat zij in het duister worden gehouden. De druk was te groot om het te negeren.

 

Onder druk wordt alles vloeibaar, zegt men wel eens. Het is een waarheid als een koe.

Onder druk zijn bij ons dan toch de scholen gesloten, afgelopen maandag de 16de, C-Day dat maar niet van ophouden weet.

 

Voordeel van het Big Brother huis is dat ze in zelf-quarantaine zitten, ver voor de troepen uit. Het is niet te hopen dat er toch een virus naar binnen glipt via de tomaten of peultjes. Ze moeten toch eten. En dan mogen ze niet naar buiten, dat staat in het contract. We zullen doorgaan! Tot het einde. Kan heel tv kijkend Duitsland zien hoe ze ziek worden en eventueel weer beter worden of het loodje leggen. Er mag alleen niemand naar binnen, helemaal niet als corona op visite is. Dus de doodgraver komt niet. Ze zullen zelf een gat in de tuin moeten graven... Gaten... De laatste heeft pech, maar heeft wel gewonnen!

 

Mijn dochter besefte gisteren ook dat zij en Stijn ons voorlopig niet meer kunnen zien. En andersom. Of via skype. Maar dat vind ik vreselijk.

Ik besefte het iets eerder maar het zinkt steeds dieper in. Besef gaat in stadia. Dan besef je dat als een van ons het heeft, we het allebei krijgen, of hij moet zo vol medicatie zitten dat het virus van hem walgt en zich snel terugtrekt. Help! Maar mocht het ergste geschieden, dan kunnen we niet op bezoek in het ziekenhuis, ook niet als ik er kom te liggen, kan hij niet met mij samen zijn. Als we daar sterven, zien de kinderen ons pas in onze kist, dichte kist misschien, met heel weinig andere mensen eromheen. Alleen familie uit de eerste graad... Die heb ik niet veel. Dat besefte ik eerder toen ik een huilende moeder op tv zag die niet bij haar zoon kon, die alleen aan het sterven was.

Ineens was daar het besef, dieper, killer, dat het ons ook kan gebeuren. Iedereen. Allemaal. Zoals in die uitvaart reclame. Reclame om dood te gaan. We gaan, allemaal. Tja, vroeg of laat is er het leven, dat je laat. Natuurlijk was het geen reclame om dood te gaan. Het was de invalshoek van kom op, de dood hoort bij het leven, je kunt het niet ontlopen. Deal with it!

Dat kunnen we niet, omdat we mensen zijn. Pervers eigenlijk, de schepping. We moeten lijden, ook al bestrijden we het lijden op triljoenen manieren. En met Rutte. Ha. Een goed medicijn. Rutte de medicijnman. Wel even wat anders dan die Macron van Frankrijk. Nous sommes en guerre! Un guerre sanitaire. Het rijmt wel mooi. Is guerre manlijk of vrouwelijk? Moet wel manlijk zijn. Ik ga het niet googelen.

 

Vanmorgen vroeg wakker. Mijn teen behandeld, vierde dag op rij. Ontsteking in aanhechtspier, vermoedelijk. Gistermorgen de dokter gebeld omdat het verslechterde. Rood, dik, pijn. Bij opstaan. Maar niet mijn grote teen, geen jicht. Het hoort bij de fibromyalgie. Er kunnen ontstekingen ontstaan, informeerde een weekend arts mij eens, toen mijn nek explodeerde. Kreeg antibiotica mee. Mja. De dokter probeert de stroom patiënten in te dammen en fysiotherapie zal ook niet meer veel werk doen. Ben wel gewend mijn eigen boontjes te doppen, daar niet van. Anders zat ik 365 dagen per jaar bij fysio. Met massage en apparaten in de aanslag, je suis en guerre!! Al 13 jaar. Aardige lui hoor en heel gezellig bij die peuten. Mja, gezelligheid is tegenwoordig verbannen. Naar het Big Brother huis, in Duitsland.

 

Allemachtig, dat ze daar sowieso nog altijd in dat oude format ronddolen, bij gebrek aan beter en aan fantasie. Sorry, maar behalve humor is fantasie volgens mij ook niet hun sterkste kant.

 

Ze zijn wel bezig aan een vaccin. Waar Trump, wie kent hem nog, hij is totaal op de achtergrond geraakt met zijn tronie, al zit die op mijn netvlies gebrand. Smartengeld moet ik van die man. Waar Trump zijn klauwen in wil slaan. Dat wou ik zeggen, maar ik verdwaal in mijn hersenspinsels.

 

In Nederland waren ze ook bezig aan een oud vaccin dat ze hadden gemaakt tegen een andere Sars.

 

Nu zijn ze in Nederland ook bezig een tbc vaccin te testen op 500 zorgverleners, verzorgers en 500 krijgen en placebo om te zien of het tbc vaccin het immuunsysteem een boost geeft.

 

Er waren ook al anti-lichamen gevonden, maar een vaccin kan nog anderhalf jaar op zich laten wachten.

Dus zitten we met z'n allen metaforisch gesproken in de 'wachtkamer', heel gezellig, not!

 

Ben blij als het 3x zoenen nu voorgoed de wereld uit is, dat wel. Dat zei ik geloof ik al. Waar dat op slaat heb ik nooit begrepen. Afgelopen jaren hebben we de hele oudste generatie van mijn familie ten grave gebracht. Nou ja, crematie is nogal hot bij ons. Wij houden niet van de koude grond. Wellicht omdat we onze oorsprong grotendeels in Indië hebben liggen in de warme grond. Daar zou ik trouwens ook voor geen goud willen liggen. Als je de insecten daar ziet.. Ik houd van een mooie insecten foto hoor. Paar Hollandse spinnetjes, een enkele oorwurm. Oké!

Maar op uitvaarten kom je dan familie tegen, aangetrouwde familie ook, waar je niks mee hebt en die je kouwe kak vindt en toen kwam ik haar tegen, bij de toiletten... Haar schoonvader, mijn oom van moeders kant, was overleden en ik wist in een split second niet wat te doen. Gewoon groeten, langslopen leuk maar raar dus ik condoleerde haar. Handen schudden, 3 zoenen, en gecondoleerd. Ze vond het awkward en ik nog meer. Sociale onhandigheid. Toen dacht ik al, nooit meer dat ik die verplichte 3 geef. Aan niks en niemand, nog niet aan de koningin!

 

Leuk dat de hele koninklijke familie gisteren om acht uur 's avonds stonden te klappen en met deksels op elkaar sloegen, laat dat aan de jonge dames over, om ook hun steentje bij te dragen aan de sympathieke actie in het land om met z'n allen de zorgverleners te bedanken. Top!

 

Ach ja

Europa gaat op slot. 30 dagen. Om de binnengrenzen zoveel mogelijk open te houden. Duitsland was nog niet dicht. Bij WNL zei iemand dat de Duitse grens dicht was, maar dat was waarschijnlijk koffiedik kijken.

Het staat wel op het punt van dichtgaan. Big Brother huis is dan dicht in een dicht land, in een dicht Europa. Maar niks aan de hand jongens en meiden gewoon doorgaan met niks. Heel fijn, men is gek op niks. Men legt tonnen geld neer voor niks en niemandal. Voor de kijkcijfers.

 

Voor de kijkcijfers moet je nu gewoon nieuws uitzenden of Rutte voor de camera vastzetten. We zitten aan de buis, flatscreen, gekluisterd. Nou, daar gaat de dichterlijkheid het raam uit. Aan de flatscreen gekluisterd. Dat klinkt voor geen meter. Er zit geen rijmklank meer in. Aan de flat geplet. Weet ik veel.

Velen zeggen zappen i.p.v. de Engelse uitspraak zEppen, maar we zeggen dan weer geen flAtscreen op z'n Hollands i.p.v. flEtscreen.

Nou ja, boeiend. Al heb je die kleine spinseltjes in je hoofd nodig om het grote te kunnen behappen. Ben ook graag met die kleine teen bezig, niet de allerkleinste, doet er niet toe, maar dat kan ik behappen. Al kan ik er met mijn mond niet bij. Je wilt er met je hoofd bij kunnen. Je hersens willen dingen die gebeuren als een spin inspinnen als een hapklaar pakketje. Nou ja.

 

De grenzen zijn in vele gevallen dicht, wat voor taal je ook spreekt. De moeder van onze schoonzoon moest naar de begrafenis in Marokko van haar moeder. Ze kon al niet meer terug vorige week. Ik hoorde er 14 maart van. Moest via Frankrijk. Dat zat net dicht. Ze is nog bij familie, broers en zussen gelukkig. Zijn zus was iets eerder teruggegaan, net op tijd.

 

Een jongen van zestien, 16! zit vast op Bali. Zijn moeder had een retour ticket voor hem gekocht gisteren, maar de vlucht werd gecanceld. Vanmorgen stond ze weer in een lange rij om een ticket te kopen voor een vlucht die hoogstwaarschijnlijk niet door gaat.

 

Er schijnen nog 20-30.000 mensen vast te zitten in het buitenland. Men is bezig te proberen wegen te vinden, luchtwegen, om de landgenoten thuis te brengen. Een echtpaar van dik in de 70 zit vast ergens in een hotel. Ze kunnen het nog even uitzingen qua geld, maar ook dat raakt op een ze hebben medicijnen nodig. Ik geloof dat ze op de Filipijnen vastzitten. Een journalist, Stefan de Vries zit vast in Nederland. Hij woont in Frankrijk.

 

Maar ja, wat betreft die medicijnen, het kan hier ook gebeuren dat medicijnen op gaan raken... De echte medicijnen bedoel ik.

 

In België krijgen gevangenen geen bezoek meer, net als bij ons neem ik aan, en daarom gaan ze mondkapjes in elkaar zetten. Ze zijn al voor gestanst. Moet een koortje aan geniet worden. Waarom gebeurt dat hier niet door ZZP'ERs of anderen die thuis zitten? Thuiswerk. Dat zou georganiseerd moeten worden. Net als dat geklap om acht uur. Het begin is er. Waarom organiseer ik dat niet? Omdat ik dat niet kan. Mijn zenuwen gaan vrij snel de verkeerde kant op. Dan kom je in een niemandsland waar je door monsters opgevreten wordt. Dus ik schrijf en slik mijn pillen, zolang ze er zijn.

 

Wij hebben hier alleen de oproep van artsen, kom je mondkapjes brengen, want straks kunnen we niemand meer behandelen. Mensen hebben stapels in hun badkamerkastjes liggen. Mafkezen! Zo sociaal als we kunnen zijn, zo asociaal we kunnen zijn, en wat gaat er nog gebeuren met de menselijke reacties op deze ongekende omstandigheden?

We zitten met zijn allen in een Big Brother huis. Wie weet kijken aliens toe. Wat gaan ze doen? Die mensjes.

 

Tja, als mijn teen slechter wordt mag ik terug bellen, maar daarom belde ik dus. Gevoel van, o jee, mijn behandeling zet geen zoden aan de dijk, het is rood en dik en pijnlijk bij het opstaan. Maar ik besef dat ze me toch niet kunnen helpen, alleen als de ontsteking zo verergert.. maar ik heb nog wel gewandeld en gelopen. Dan leek het wel beter te worden.

Normaal zou ik er niet zenuwachtig van worden, maar ik moet nu de boodschappen doen en de medicijnen halen.

O ja, zo mijn scootmobiel opladen!

Fietsen lukt zeker niet.

 

Er is ook de telefonische hulpdienst die de Luisterlijn het: 0900-0767

Voor een luisterend 👂

Kun je dag en nacht bellen, geweldig dat het er is.

Heb ze lang geleden gebeld i.v.m. de toenmalig vriend van onze oudste dochter, toen pas 18. Ik zat hier een zij daar en als moeder kun je dan zo weinig. De mevrouw zei mij dat ik er niks aan kon doen, pffft, en dat zo iemand nooit zal veranderen.

 

Hij is ook de vader van onze kleindochter, en nu dan al een aantal jaren haar ex.

Hij vond dat de kleine meid gewoon naar school moest. Hij stond erop. Al die onzin van dat griepje, nou en. Terwijl de scholen die maandag de 16de, C-Day, dicht waren.

Ook bij mijn broer, die conciërge is op een basisschool werden geen kinderen gebracht. Hij heeft rustig kunnen klussen en ze hebben veel gekletst.

Elk nadeel...

Ze moest natuurlijk gewoon thuisblijven.

En Rutte maant alle inwoners van Nederland ook thuis te blijven, niet het land te verlaten.

Dat dat nodig is, is een ..wonder, raadsel, idioot.

Om dat te moeten zeggen, bedoel ik. Kunnen mensen dan niets zelf bedenken?

 

Een jongeman wil vandaag naar Mexico, naar zijn vriendin, ook al komt hij dan misschien Nederland niet meer in. Ik hoop dat Mexico de grenzen sluit en hij niet kan afreizen. Als zijn moeder nog leeft... Zij kan dus helemaal niks doen om haar zoon tegen te houden...

Komt ie straks aan, is het onder deze vreselijke omstandigheden snel met prille liefde gedaan.

Mark my words.

De wereld hier, in den lande, lijkt nog best oké, pais en vree... Verschillende dimensies tegelijkertijd. The Langoliers, het zit nog in mijn hoofd. Dank u wel Stephen King.

 

Op1 is ook een talkshow die nu meer kijkers trekt dan anders. Ze werken nu 6 dagen in de week. Het lijkt ook wel op de verhaal van Agatha Christie, Tien kleine negertjes, 1939. Toen waren er nog maar 7. Giovanca was gisteren ook ziek, na Willemijn en Sophie. De vaste opstelling heeft niet lang stand gehouden. De vrouwen zijn het eerst de klos. Maar het kunnen gewoon verkoudheden zijn. Dan mag je niet werken. Hoeveel vervangers zitten er nog in het bakje?

 

Nu dus 6 dagen corona info. Heel fijn, al ben ik gisteren wel even een film gaan kijken op NPO Start. De Nederlandse films zijn best leuk. Goed acteerwerk. Maar het verhaal had vele losse eindjes. Geeft niet, maak zelf het verhaaltje af en kleur de plaatjes. Daarmee viel ik heerlijk in slaap.

Nu wil Jinek dus ineens 7 dagen per week, met behulp van Beau, een talkshow in de lucht hebben. Maar ze zucht, onder de druk die ze zichzelf op legt om te concurreren met NPO1

 

Waarom eigenlijk?

Wat voegt zij dan toe? Het is overduidelijk de concurrentiestrijd en geen andere reden

Jammer. Ik dacht bij vlagen dat ze toch anders in elkaar steekt dan ik dacht, maar nee.

Sommige mensen veranderen nooit, wat de omstandigheden ook zijn

 

Onder druk worden sommigen ruk.

 

Ik heb nog vele punten op mijn notitie app staan. O ja, in het centrum gisteren stond een man tegen de gevel van een winkel te smoken en te hoesten. De wolk dreef onze kant op. En maar hoesten en maar paffen. Het leek wel een voorstelling.

 

Maar goed, al die punten komen al tig keer langs bij alle nieuws programma's.

Ik wil alleen nog zeggen dat het vandaag Dag van Nationaal Gebed is. 

"De Raad van Kerken in Nederland neemt samen met christelijke organisaties het initiatief tot een Dag van Nationaal Gebed voor ons land in deze onzekere tijd van de coronacrisis. Ook worden kerken in het hele land opgeroepen de kerkklokken te luiden als teken van troost en hoop." 

 

Dus…alleen bidden kan ons redden, oké, en gezond verstand, oké, en discipline, oké en rustig blijven, niet in paniek raken.

 

Ohm mani padmi ohm.

Dat, of het Onze Vader, onze Moeder mag van mij ook, liever zelfs ha!

Het helpt wel.

Ik tik dit op het tv scherm, in de OneNote app die ik op zwart heb staan met witte letters, gaat veel beter dan gisteren op mijn pc scherm ondanks de eyesaver mode. Dit tv scherm hangt ook verder bij mijn ogen vandaan. Eerst wel op de telefoon via trekpad. Alle zinnen nalopen, want een trekpad is ook geen veilig weg. Blijven zoeken, naar de veilige weg. Heb vertrouwen in de overheid. Rutte zal ons stutten. 

Oké, holladiee.

 

Twee soorten bloemen, zo lijkt het, aan de kleine, dappere Pieris Japonica struik, die de winter makkelijk heeft overleefd. En zo zullen wij ook overleven, met al onze verschillende bloemen, talenten, ideeën, inspiratie. Een dag om even stil te zijn en te luisteren naar het kabbelen van de rivier des levens die in ieder van ons stroomt. In ons allemaal! Amen

 

 

 

Pieris Japonica, Flame

Twee soorten bloemen aan de kleine, dappere Pieris Japonica struik, die de winter makkelijk heeft overleefd. En zo zullen wij ook overleven, met al onze verschillende bloemen, talenten, ideeën, inspiratie. Een dag om even stil te zijn en te luisteren naar het kabbelen van de rivier des levens die in ieder van ons stroomt. In ons allemaal! Amen

Maak een Gratis Website met JouwWeb